Ils administraturs da las cassas da pensiun ans din ch'i saja absolutamain necessari d'avair ina creschientscha per garantir la relaziun tranter ils activs ed ils pensiunads. Cun in raschunar absurd (ina creschientscha infinita), nus ans rendain bain cler che la populaziun na pudess betg crescher infinitamain en in mund finit, cun resursas en quantitad finita.

Èn quests pretais economs ignorants en scienzas natiralas?

Cura ch'ina societad n'arriva betg a capitalisar per dapli che ina generaziun per gudagnar las foras demograficas, ni a valitar correctamain la valur d'ina vita e redistribuir las resursas uschia ch'ins arriva a la conclusiun che "avair dapli ch'in uffant è in luxus", che ils vegls custan memia bler, ins sa renda bain cler che quest model neoliberal è lacunar, speculativ e miop.

L'economia duess sa basar sin valurs realas e durablas: la vita, las resursas. E che quai saja l'economia al servetsch da l'uman, e betg il cuntrari.

Quai n'è betg l'economia, nar! (That's NOT the economy, stupid!)

Il problem n'è betg la repartiziun da las lavurs da chasa u ils custs dals uffants... Per quai pon ins chattar soluziuns. La problematica è la suandanta: la societad occidentala moderna focusescha sin il bainstar e la realisaziun persunala. Per avair e creschentar uffants stos ti però far sacrifizis e t'engaschar. Cun uffants stos ti daventar responsabel, has obligaziuns e la vita n'è betg adina comoda. Ils uffants vegnan malsauns, els n'obedeschan betg, fan chaussas dischagreablas, ils uffants èn d'educar, ils uffants ta fan star si da notg, na ta laschan betg durmir la damaun... Tuttina, ils uffants ta fan chapir tge ch'è impurtant en la vita, ta tegnan giuven, ta sfidan per che ti ta megliereschas sco persuna, ta fan daventar pli empatic, ta fan percepir tes limits, ils uffants ta fan siemiar, ta sustegnan, ta regaleschan lur simplicitad, ta fan sentir impurtant... I vala la paina :-)