Tuot las persunas chi han dit "Gea", vus essas pronts per ün nouv totalitarissem d'extrema snestra. Scha la libertà d'expressiun exista, lura as stuvess pudair dir tuot, inclus mincha chosa. Perche vessan ils "platists" il dret da discuorrer e na ils negaivs? Il fat cha persunas negeschan realitads istoricas, per exaimpel, nu dess gnir chastià. Els han il dret da crajer in quai e lur opiniun ans permetta da debattar cun els. Uossa esa temp da smetter da dumandar ledschas ad ün stadi chi ha be fat gnir las chosas plü malas.

Las raits pseudo-socialas mettan a disposiziun als utilisaders instruments che permettan - e schizunt faciliteschan - la derasaziun da messadis cun cuntegn che po esser giuridicamain cundemnabel.

Jau considerass gugent quests fatgs ord la perspectiva giuridica da la "cumissiun tras omissiun".

Ins accepta las cundiziuns minimalas per l'existenza d'ina omissiun tras il fatg che l'autur n'haja betg exequì in tschert act definì, schebain ch'el avess pudì far quai.

È la surveglianza da l'utilisaziun d'ina rait tras ses responsabels in duair moral u giuridic?

Tenor in extract da la DTF dal 1991, "[in] delict d'omissiun impropriadamain dit è realisà, sche la cumparsa dal resultat tras ina acziun è expressivamain smanatschada cun ina sancziun penala, che l'accusà avess effectivamain pudì evitar il resultat cun sia acziun ..."

Per studegiar questa dumonda, ins po sa referir a l'excellenta publicaziun d'Adrian Dan (archivs UNIGE 2015) che jau hai citada parzialmain.