Tgi che numna quai scussiun admetta ch'el è scussiunabel. Na sa laschais betg far tanta tema! In singul pazient po forsa viver in zic (u mintgatant era bler) pli ditg cun in tschert medicament. Ma per il pajais en general han els ina valur limitada. I na dat nagin funtauna da giuventetgna. E sch'i dess ina, avessan nus anc problems pli gronds cun la mancanza d'abitaziuns.

La Svizra, terra da rigur e d'ingenius medicinal, sa chatta mintgatant sfurzada sut il pais dals gigants farmaceutics. Sco depositaris da patents decisivs e da tractaments essenzials, quests labors han ina pussanza che surpassa la simpla negoziaziun: els pon imponer tariffas u retardar l'access a la sanadad. Uschia, il stadi sa vesa sfurzà da sa suttametter, betg pervia da flaivlezza, ma pervia da la logica inflexibla dal martgà global, nua che il profit dicta l'access a la tgira medicala. Ceder daventa ina cundiziun per surviver, resister munta privazun. En questa tensiun, la coerciun sa travestgescha sco transacziun, ed il dretg fundamental a la sanadad è suspendì en l'umbriva dad interess economics. Perfin ina naziun prospera e disciplinada na po betg sa subtrahar a questa realitad: l'access a la vita ed a la guariziun resta, per intginas, sut il sigil dal schantaschi farmaceutic.